We blijven nog even bij de drugs, want gisteren bezocht ik het symposium drugsaanpak Zuidoost.
Het was groots opgezet en het zou gaan over de aanpak vanaf 2010. Burgemeester Cohen en Marijke Vos waren aanwezig, net als vele experts uit het veld.
De loftrompet werd flink geblazen: wat ging het toch fantastisch! En zoveel beter dan zeg 5 jaar geleden, en wat te zeggen van de situatie 10 jaar geleden? Nou, we moesten maar blij zijn. Ook in de paneldiscussie was het niet van de lucht: succes! Totdat iemand van Spirit (opvoedingsondersteuning) het had over het feit dat veel jongeren in Zuidoost het zo cool vinden om drugs te gebruiken of te dealen. Dat ging DB-er Harry Verzijl te ver: "maar er waren toch ook heel veel jongeren die het allemaal wel goed deden? Hij was vroeger ook arm opgegroeid maar hij had toch zeker ook nooit drugs gedeald?" Ja Harry, heel goed allemaal, maar we bespreken hier een probleem en zoeken naar een oplossing. Toen zei Harry dat het in Rotterdam allemaal nog veel erger was!
In mijn studie maatschappijleer noemden we dat een oneigenlijke discussiemethode: roepen dat A niet erg is, omdat B nog erger is.
Mijn auto staat in parkeergarage Hoogoord en daar zijn door junks al 3 keer de ruiten van ingeslagen. Er is dus nog wel wat verbetering te bereiken dacht ik zo. En het waren echt junks, want 2 van de 3 keer zijn ze ook gepakt. Maar misschien was in Rotterdam er wel al 6 keer in mijn auto ingebroken? Harry vindt vast dat ik dus niet moet zeuren.
Ik heb op het symposium weinig gehoord over een toekomstvisie of een beleidsvoornemen voor na 2010. De huidige gebruikersgroep is rond de 50, met een gevoelsleeftijd van 70, dus die sterven uit. Vandaar dat het zo goed gaat, het is intussen een ouderenprobleem geworden. Waar ik mij zorgen om maak is een nieuwe gebruikersgroep van kansloze jongeren die ontsporen en harddrugs proberen.
In de pauze sprak ik mensen van de Jellinek en een belangenbehartiger van gebruikers (dat bestaat!).
Beiden bevestigden mijn vermoedens: eigenlijk gaat het bij het overgrote deel van harddruggebruikers om psychiatrische patienten (90%!) die aan 'zelfmedicatie' pogen te doen. Maar een psychiatrische inrichting wil de drugsgebruikers niet hebben, je mag alleen de drugs gebruiken die zij verstrekken. En zo komt de 'opvang' terecht bij gemeentes en de reguliere gezondheidszorg. Ik denk dat we de gebruikers beter naar een mooie inrichting (naam: 'Boszicht' of 'Zonnestraal') ver buiten de stad kunnen brengen alwaar gezocht kan worden naar een oplossing om deze mensen zich weer een beetje normaal te laten voelen. Als dat met opiaten lukt, so be it. Het probleem van rondhangende junks op jacht naar drugs is in de steden dan verdwenen en alle randverschijnselen daaromheen: dealen, overlast, criminaliteit op straat.
In de stadsdeelraad kan ik dat natuurlijk niet in praktijk brengen, dat is landelijke politiek. Maar er wordt met de harde kern van Amsterdamse drugsverslaafden ook al zo gewerkt, die worden naar Drenthe gestuurd en dat schijnt ook erg goed te gaan. Niks over gehoord op het symposium.
|